We horen het regelmatig:
“Dankjewel voor de begeleiding, de praktische tips, de duidelijke richtlijnen en de toegankelijke oefeningen. Het gaat beter met me. Ik hoef geen verdere afspraken meer.”

En begrijp me niet verkeerd, het is prachtig om te horen dat het beter gaat. Daar doen we het voor. Toch vind ik er ook iets opvallends aan. Want juist op het moment dat het beter gaat, stoppen we vaak met de dingen die ons daar gebracht hebben.

We lijken pas in actie te komen wanneer het eigenlijk al (te) laat is. Wanneer klachten zich opstapelen, spanning zich vastzet in ons lichaam of situaties ingewikkeld worden. Dan willen we herstellen en dat is niet altijd eenvoudig. Ontspanning vinden in een gespannen lichaam is lastig. Rustig ademen lukt moeilijk als alles in je systeem ‘aan’ staat.

Bovendien verschuift de aandacht in zo’n fase al snel naar wat er niet goed gaat. En wat je aandacht geeft, groeit. Klachten krijgen dan als vanzelf een hoofdrol.

Maar er is nog iets anders dat vaak onder de radar blijft.

De kracht van wat er al is

Onder al die spanning, gedachten en gewoontes gebeurt er voortdurend iets bijzonders. Je lichaam is namelijk continu bezig met herstellen, reguleren en in balans blijven. Zonder dat jij daar iets voor hoeft te doen.

• Je hart klopt.
• Je longen ademen.
• Je nieren zuiveren.
• Je darmen verteren.

Dit is de wereld van de ontspanning – het parasympathische zenuwstelsel. Het deel van jou dat rust brengt, herstelt en opbouwt. En het bijzondere is: het is er altijd. Stil, op de achtergrond, zonder dat het aandacht vraagt.

Juist omdat het geen aandacht vraagt, vergeten we het vaak.

Aandacht als sleutel

Wat zou er gebeuren als je daar wél bewust bij stilstaat?

Als je je aandacht richt op wat er al goed gaat?
Als je niet alleen werkt aan klachten, maar ook voedt wat je ondersteunt?

Ook hier geldt: wat je aandacht geeft, groeit.

Door bewust stil te staan bij de natuurlijke, subtiele en krachtige dynamiek in je ontspannen lichaam, geef je dat systeem de ruimte om sterker te worden. Je gaat het niet alleen opmerken, maar ook waarderen. Waarschijnlijk zelfs bewonderen.

En langzaam verschuift er iets.

De ervaring van rust en herstel wordt krachtiger dan de oude, vertrouwde stresspatronen. Het wordt makkelijker om je aandacht te laten rusten bij wat prettig is, zelfs midden in een drukke, veeleisende wereld.

Bewust blijven, juist als het goed gaat

Misschien is dat wel de uitnodiging: niet stoppen wanneer het beter gaat, maar juist dán doorgaan.

Niet omdat er iets mis is, maar omdat er iets kostbaars is om te onderhouden.

Want het ‘gewone’, dat altijd op de achtergrond aanwezig is, is eigenlijk helemaal niet zo gewoon. Het is de basis van je welzijn. Het draagt je, elke dag opnieuw.

En het verdient je aandacht. Dat kan juist wanneer je je goed voelt.